ANTOLÍN Y A TARÁNTULA

20080416185833-tarantula.jpg

Antolín teneba que traballar con o suyo tío, una de ixas fainas yera recoger a garba. Uno de ixos diyas sucedió una gran tragedia:

-Me sientes- Chito Antolín mientras o suyo tío chemecaba de dolor en o suelo al costau d´a fajina. Os chitos plegaron a atros zagales quienes binieron ascape -¡Que a pasau!- O tío chito encabronau -¡Que me ha fizau una tarántula!- L´en llevaron ta casa ande le acostaron en a cama. El alparzerío arreplegó a muita chen en a casa, binieron o médico, o mosén y tamién o mósico. A o tío se le metió cuatro mantas enzima, la yaya cargó tres braseros; as plañideras, enlutadas, chemecaron y o mósico prenzipió a tocar la guitarra.

Pa Antolín to yera trafucaú, el asustaú por lo que bi eba pasaú a o suyo tío y en tanto as chens danzaban, cantaban y bebian bino al costaú de l´alcoba d´o tío, -¡Menudo albeldrió!-

<<La tarántula es un bicho muy malo

No se mata con piedra ni palo>>

As horas pasaron, poquer a poquer o tío prenzipió a recuperarse, paizía que tamién danzaba en a cama. Dezeban que a tarántula teneba una guitarra en la espalda, entre que se cantaba en a casa a tarántula tamién danzaba en o monte y se agotaba. A o tío se l´en fue el dolor y dimpués d´a lifara y a fiesta más de uno marcho bien pifau ta casa.

Antis yeran un gran peligro y tenebamos que tener muito cuidau en no trobarnoslas: as tarántulas, os alacranes y as víboras. As tarántulas que fizan no son ixas que se esconden por os aujeros; as que fizan son negras y redondetas, como una aceituna y no tienen cado.

<<Si te fiza una víbora no vivirás ni una hora.

Si te fiza un alacrán ya no comerás más pan.>>

Basau en o libro de Rafael Andolz de Pilmadores, Curanderos y Sanadores en el AltoAragón.

16/04/2008 18:58

Comentarios » Ir a formulario

No hay comentarios

Añadir un comentario




No será mostrado.






Suscrí
bete a este blog. RSS 2.0 Este Blog ha sido creado con Blogia. Ver derechos de autor . Estadísticas. Admin. [Blogia colabora con 1001 relatos.]